Nawigacja
Szukaj
Znaczniki
Odwiedziny
Ilość rejestracji:
Dzisiaj: 0
Wczoraj: 0
W sumie: 16
Ostatnio: Ozetjot

Serwis przeglądają:
Goście : 1
Użytkownicy : 0
W sumie: 1
Lista [Okno]
...***
Wenecja-Legenda o piekarczyku
Strona główna Zaloguj się Kontakt

Legenda o piekarczyku

Był rok 1521. Od kilku lat toczyła się wojna między Wielkim Mistrzem Zakonu Krzyżackiego Albrechtem, a królem Polski Zygmuntem. W tym czasie Elbląg był miastem przygranicznym, które od czasów pokoju toruńskiego należało do Rzeczpospolitej. W trakcie tej wojny szczęście sprzyjało raz jednej, raz drugiej stronie. Wojska zakonu zajęły Braniewo, natomiast Polacy opanowali zamek w Pasłęku.

Elbląg, jako zamożny ośrodek i do tego znajdujący się przy samej granicy, był ważnym punktem strategicznym dla Krzyżaków. Wielki Mistrz postanowił więc zdobyć miasto. W tym właśnie celu 4 marca 1521 roku z Królewca wyruszyło w stronę Elbląga 2 tysiące zbrojnych pod wodzą Kaspra von Schwalbacha i Moritza von Knebel.

Mimo wcześniejszych ostrzeżeń miasto było słabo pilnowane. Straże, zwykle czujne, drzemały znużone uroczystościami obchodzonymi w mieście do późnych godzin nocnych. Rankiem 8 marca, kiedy mgły zaczęły okrywać okoliczne pola, przekupieni zdrajcy napadli na straże, opuścili zwodzony most i otworzyli ciężkie dębowe bramy. Krzyżacy jak lawina runęli na miasto. Knechtów zakonnych jako pierwszy ujrzał miejski kowal Antoni Boran. Zwołał on ludzi, którzy wspólnymi siłami próbowali unieść zwodzony most.

Rozgorzała walka. Most runął do fosy. Nie przeszkodziło to jednak nacierającym rycerzom. Ponadto w mieście znalazła się już znaczna grupa zbrojnych. Inni nadciągali i lada chwila powinni dostać się w obręb murów miasta. Na Starym Rynku zaroiło się. Od strony miasta zbliżały się szybkie, głośne kroki biegnących ludzi. To nieliczna załoga grodu spieszyła na pomoc. Kilkudziesięciu mieszczan wdarło się na wieżę, z której rzucili na napastników kamienie, belki, gorącą smołę i popiół, dzięki czemu wstrzymali atakujących. Ale w odległości kilkuset metrów od bramy pojawiła się zwarta kolumna pozostałych sił krzyżackich.

W tych okolicznościach pośród walczących znalazł się nikomu nieznany czeladnik piekarski. Kiedy nacierająca kolumna była już kilkadziesiąt metrów od bramy, zaczął on swą piekarską łopatą ciąć grube sznury, na których wisiała dębowa krata znajdująca się w bramie. Piekarczyk uderzał łopatą raz po raz, aż sznury zaczęły pękać. Wreszcie drgnęła ciężka, nabijana żelaznymi ćwiekami krata i osunęła się na dół, przygniatając pierwsze szeregi knechtów, którzy zdążyli już wejść w głąb bramy. Krzyżacy odstąpili od murów miasta. A ci, którzy byli już w środku, po krótkiej walce musieli się poddać.

Męstwo piekarczyka uczczono piosenką, a łopatę, którą przeciął liny, zawieszono we wnętrzu bramy. Jej cząstki wisiały tam jeszcze przez ponad 250 lat. Również na znak zwycięstwa w bramie wyrzeźbiono znak łopaty, a każdy 8 marca - aż do 1772 roku, obchodzono w Elblągu jako święto miejskie.


Elbląskie Święto Chleba

Co rok, we wrześniu  elbląscy piekarze mają swoje święto. Przed Bramą Targową i pomnikiem piekarczyka rozstawiane są kramy, w których piekarze prezentują swoje wypieki. Tradycją stały się degustacje pieczywa, wypieków ciastkarskich, konkursy na najciekawszy wyrób. w klimaty dawnego Elbląga przenoszą uczestników jarmarku pracownicy Muzeum Archeologiczno-historycznego, Biblioteki Elbląskiej, kolekcjonerzy staroci i uczniowie elbląskich szkół w paradach piekarczyków. Elblążanie świętują kolejne rocznice postawienia pomnika swojego ulubieńca - piekarczyka. Święto promuje nie tylko wyrobu piekarnicze, ale także ludzi, dzięki którym na naszych stołach codziennie pojawia się chcleb oraz tradycje związane ze szczególnym szacunkiem do chleba w dawnych współczesnych kulturach.


Zobacz także
Ostatnie niusy
Zagłosuj na nas
Powered by XOOPS 2.x.x © 2008-2009 HarcNetPL TeaM© . Aktualny PageRank strony wenecja.harc.net.pl dostarcza: Google-Pagerank.pl - Pozycjonowanie + SEO